Υπάρχουν συμπτώσεις… και ΣΥΜΠΤΩΣΕΙΣ.
Ξυπνάω σήμερα με το απωθημένο από το προηγούμενο ΣΚ που δεν καταφέραμε να ολοκληρώσουμε τη βόλτα στα Γεράνεια του Χελιώτη. Μέσα μου όμως έλεγα «σιγά μην γίνει σήμερα…».
Και τότε… σκάει ειδοποίηση στο κινητό από μια καινούρια εφαρμογή που έχει βγει για να διοργανώνεις / συμμετέχεις σε μοτοβόλτες (δεν λέω όνομα, μη κάνουμε και διαφήμιση ).
Αφετηρία: το γνωστό 14
Προορισμός: Σπηλιά της Φώκιας
Σχόλια: OFF ROAD
Εκεί κάπου σκέφτομαι ότι υπάρχει μια ανώτερη δύναμη που πρέπει να ευχαριστήσω.
Χωρίς πολλές σκέψεις δηλώνω συμμετοχή με έναν άγνωστο διοργανωτή, με τη λογική «όπου βγει και ό,τι γίνει».
Φτάνω στο σημείο συνάντησης και όντως ο Φίλιππος ήταν στην ώρα του (btw έχει λογαριασμό εδώ μέσα… ΦΑΝΕΡΩΣΟΥ!!! ). Μετά τις κλασικές συστάσεις μου λέει ότι θα έρθει και ένας φίλος του. «Κανένα πρόβλημα», του λέω, και περιμέναμε.
Κάπου εκεί στην αναμονή ακούγεται από μακριά ένα:
«Αποστόληηηηη!!!»
Και ο Φίλιππος λέει:
«Α α ο Γιώργος».
Και ποιος ήταν τελικά;
Ο δικός μας ο Γιώργος, ο
Giwrgos, με τον οποίο είχαμε πάει να κάνουμε τη διαδρομή του Χελιώτη… που τελικά δεν μας είχε βγει τότε!
Ναι… τελικά είναι μικρός ο κόσμος και η Αθήνα ένα χωριό.
Για τη βόλτα τώρα τι να πω…
Ονειρική διαδρομή, απίστευτα πολλά σημεία ενδιαφέροντος, ωραία χώματα και θέα που σε έκανε να σταματάς συνέχεια για φωτογραφίες.
Αλλά… σαν τη Σπηλιά της Φώκιας καμία.
Απλά απίστευτο σημείο. Τοπίο που δεν το χορταίνεις.
Από αυτές τις βόλτες που λες:
«Τελικά καλά που σηκώθηκα σήμερα…» ️