Ταξίδι σε τρεις χώρες και ένα σουλτανάτο .

[2travelonmotorcycle]

Στο Μπαλί είχα πάει ξανά πριν από 28 χρόνια . Ήμουν νέα και άβγαλτη και νόμιζα ότι στο μέλλον θα περνούσα τις διακοπές μου ξαπλωμένη σε παραλίες με λευκή άμμο πίνοντας κοκτέιλ. Μετά γνώρισα τον Κώστα . Τελεία .

Ο Κώστας όταν άκουγε προορισμούς όπως Μπαλί , Μαλδίβες , Μαυρίκιο πάθαινε κάτι σαν αλλεργικό σοκ . Δεν μπορούσε να καταλάβει πως κάποιοι άνθρωποι προτιμούσαν να περνάνε τις διακοπές τους χαλαρώνοντας κάτω από τον ήλιο αντί να σπρώχνουν μηχανάκια που έχουν κολλήσει σε άμμο ή λάσπη ενώ είναι μούσκεμα από την βροχή ή στην καλύτερη περίπτωση βρίσκονται στα πρόθυρα ηλίασης .

Μετά όμως από την ¨σωτήρια¨ επέμβαση του Τραμπ στη Βενεζουέλα βρεθήκαμε Γενάρη μήνα να ψάχνουμε προορισμό για τον Φεβρουάριο που να συνδυάζει καλό καιρό , νοικιάρικο μηχανάκι και φθηνό αεροπορικό . Και εδώ πέφτει στην συζήτηση το Μπαλί σαν αφετηρία ενός νέου ταξιδιού στην Νοτιοανατολική Ασία .

Βρίσκουμε ένα γραφείο στο οποίο μπορείς να νοικιάσεις μοτοσυκλέτα σε ένα νησί της Ινδονησίας και να την αφήσεις σε άλλο και κλείνουμε ένα CFMOTO 450 MT . Θα μου πεις Κινέζο ; Κινέζο . Πριν 2 χρόνια ο γιος μας είχε ανακοινώσει ότι θα πάρει CFMOTO . Ο Κώστας έπεσε να τον φάει . Τι να το κάνεις το κινέζικο; Όλο προβλήματα θα έχεις . Τόσα μηχανάκια έχουμε . Θα σου φτιάξω το 1100 και τέτοια … Εγώ από την άλλη κλασσική μάνα . Άφησε το παιδί να κάνει ότι θέλει . Δουλεύει και μπορεί να το αγοράσει και άλλα … Και όταν 2 μέρες αργότερα είπα στον Χρήστο να πάρει το CF και εμείς θα τον βοηθήσουμε αυτός απάντησε . Μπα τώρα άλλαξα γνώμη . ΑΝΤΡΕΣ .

Κάτι πάντως τον έτρωγε τον Κώστα να το οδηγήσει και όταν του το πρότεινα ενθουσιάστηκε . Μα εσύ δεν ήσουν που το κατηγορούσες του είπα ; Εγώ ποτέ !!! Δεν θυμάσαι λέει … ΑΝΤΡΕΣ (ΞΑΝΑ) .

Ετσι βρεθήκαμε 4 Φεβρουαρίου και μετά από μία ατελείωτη πτήση στο Μπαλί .


To Μπαλί μας υποδέχτηκε με βροχή . Φτάσαμε αργά το βράδυ και ο ταξιτζής μας πήγε να κάνουμε συνάλλαγμα και να αγοράσουμε κάρτα sim πριν μας πάει στο ξενοδοχείο .

Για το πρώτο μας βράδυ είχαμε διαλέξει ένα ξενοδοχείο με πισίνα και πρωινό στα 30 ευρώ . Τα επόμενα καταλύματα του ταξιδιού θα ήταν αρκετά οικονομικότερα .

Νωρίς το πρωί και με ένα τζετ λανγκ που μας έσπαγε το κεφάλι πήγαμε να παραλάβουμε τη μοτοσυκλέτα και αμέσως ξεκινήσαμε για την πρώτη μας βόλτα στο νησί της Ινδονησίας .

Αν νομίζετε ότι το Μπαλί έχει μόνο παραλίες κάνετε λάθος . Έχει και βουνά . Και στα βουνά έχει κάποιους καταπληκτικούς ναούς . Την πρώτη μέρα στο νησί ανεβήκαμε στον ναό Besakih . Και αν και το κέντρο του νησιού έχει απίστευτη κίνηση μόλις βγήκαμε στην επαρχία όλα άλλαξαν .

Η διαδρομή ήταν μαγευτική μέσα σε τροπική βλάστηση και ορυζώνες .

Φτάσαμε μέχρι την κεντρική πύλη όπου παρκάραμε τη μοτοσυκλέτα . Φορέσαμε το απαραίτητο σάρι και περπατήσαμε 2 χλμ μέχρι το ναό . Με τις μπότες , 30 βαθμούς θερμοκρασία και απίστευτη υγρασία . Ο ναός ήταν απερίγραπτα όμορφος και με έναν διάχυτο μυστικισμό . Πλήθος κόσμου προσευχόταν και έκανε προσφορές με την ηρεμία των Ανατολικών θρησκειών . Παντού μουσικές και θυμιάματα και μία μαγική ιεροτελεστία . Ο ναός , χτισμένος αμφιθεατρικά στο βουνό , είναι εμβληματικός .

Στο τέλος του ναού αγοράσαμε φρούτα ( με πολλά παζάρια ) και ανεβήκαμε ( χωρίς κράνος ) σε 2 μηχανάκια – ταξί που με 1 ευρώ μας κατέβασαν μέχρι το parking . Ο δρόμος της επιστροφής ήταν ακόμα πιο όμορφος μέσα από χωριά με παραδοσιακούς οικισμούς .

Τα μηχανάκια στην Ινδονησία είναι αμέτρητα . Είναι ο βασικός τρόπος μετακίνησης συχνά μιας ολόκληρης οικογένειας .

Αυτός είναι και ο λόγος που βρίσκεις βενζίνη παντού . Στα απομακρυσμένα χωριά την πουλάνε σε μπουκάλια και στους μεγαλύτερους οικισμούς βρίσκεις αντλίες .

 

[2travelonmotorcycle]

Τη δεύτερη μέρα πήραμε πάλι τα βουνά και φτάσαμε στον ναό Candikuning .

Αυτός ο ναός είναι ακόμα ομορφότερος . Ήμασταν τυχεροί αφού πέσαμε σε λιτανεία και ακολουθήσαμε την πομπή . Ο Φεβρουάριος είναι ο μήνας με τους λιγότερους τουρίστες στην Ινδονησία και μπορέσαμε να περπατήσουμε χωρίς πλήθη τουριστών .

 

[2travelonmotorcycle]

Συνεχίσαμε σε μία ορεινή διαδρομή προς το ηφαίστειο .

Οδηγήσαμε ακριβώς στον κρατήρα του ηφαιστείου και καταλήξαμε στο λιμάνι .

Εδώ πήραμε το καράβι που θα μας οδηγούσε στην Ιάβα , το νησί της Ινδονησίας που ήταν ο πρώτος στόχος μας . Τώρα αν αναρωτιέστε πως είναι η θάλασσα στο Μπαλί θα απαντήσω την είδαμε μόνο από μακριά !!!

 

[KTiNoS]

σχετικό άσχετο το 1942
Η Ναυμαχία της Θάλασσας της Ιάβας (Φεβρουάριος 1942) ήταν μία από τις πιο καθοριστικές και καταστροφικές ναυτικές αναμετρήσεις του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στον Ειρηνικό, κατά την οποία οι συμμαχικές δυνάμεις υπέστησαν συντριπτική ήττα από την Ιαπωνική Αυτοκρατορία, ανοίγοντας τον δρόμο για την κατάληψη των Ανατολικών Ινδιών (σημερινή Ινδονησία).

 

[2travelonmotorcycle]

σχετικό άσχετο το 1942
Η Ναυμαχία της Θάλασσας της Ιάβας (Φεβρουάριος 1942) ήταν μία από τις πιο καθοριστικές και καταστροφικές ναυτικές αναμετρήσεις του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στον Ειρηνικό, κατά την οποία οι συμμαχικές δυνάμεις υπέστησαν συντριπτική ήττα από την Ιαπωνική Αυτοκρατορία, ανοίγοντας τον δρόμο για την κατάληψη των Ανατολικών Ινδιών (σημερινή Ινδονησία).

Μαζί με τη Σιγκαπούρη και τη Βιρμανία , αν δεν κάνω λάθος , οι Ολλανδικές Ανατολικές Ινδίες ήταν από τις τελευταίες χώρες που κατέλαβαν οι Ιάπωνες .

 

[2travelonmotorcycle]

Η διαδρομή με το πλοίο θα έπρεπε να κρατήσει περίπου 2 ώρες όμως κράτησε σχεδόν 5 ! .

Αυτό μάλλον είναι η εξήγηση για τα κρεβάτια – κουκέτες που υπήρχαν στο πλοίο ώστε να μπορεί κάποιος να ξαπλώσει .

Φτάνοντας στην Ιάβα ήταν σαν να πήγαμε σε άλλη χώρα . Η πρώτη εντύπωση ήταν μάλλον άσχημη . Κίνηση , αναρχία και βρωμιά . Και τζαμιά , πολλά τζαμιά , σχεδόν σε κάθε γωνία . Γιατί αν και στο Μπαλί είναι κυρίως Ινδουιστές και Βουδιστές στην υπόλοιπη Ινδονησία είναι μουσουλμάνοι και μάλιστα σε κάποιες περιοχές όπως η Σουμάτρα αρκετά φανατικοί .

Αμέσως μόλις βγήκαμε από το πλοίο ξεκίνησε να βρέχει και τότε καταλάβαμε τι θα πει εποχή των μουσώνων . Τις δύο πρώτες μέρες στην Ινδονησία έβρεχε μόνο για λίγη ώρα το απόγευμα , μια βροχή με ένταση αλλά και ανεχτή στο σώμα . Τώρα αντικρίσαμε κάτι διαφορετικό . Ο ήλιος χάθηκε και άρχισε να φυσάει δυνατά . Πρώτα μυρίσαμε τη βροχή και μετά τη νιώσαμε . Οι δρόμοι πλημμύρισαν σε λίγα λεπτά και οι συνθήκες οδήγησης έγιναν τρομερά δύσκολες . Μας έκανε εντύπωση ότι οι ντόπιοι συνηθισμένοι από τον καιρό σταματούσαν στην άκρη του δρόμου , φορούσαν αδιάβροχα και συνέχιζαν κανονικά ,τις περισσότερες ξυπόλητοι .Το ίδιο κάναμε και εμείς. ( με τα αδιάβροχα ,όχι με τα παπούτσια ) . Με μικρές στάσεις όταν βρίσκαμε κάποιο υπόστεγο προχωρούσαμε αφού η βροχή μπορεί να κρατήσει ώρες .

Φτάσαμε αργά το βράδυ σε ένα ξενοδοχείο έχοντας διασχίσει τη μισή από την απόσταση που θέλαμε . Εμείς έχουμε βραχεί μέχρι το κόκαλο αλλά το χειρότερο είναι ότι το κούμπωμα της μίας βαλίτσας δεν εφάρμοζε καλά και τα μισά μας ρούχα είναι βρεγμένα .

Το τηλέφωνό μου δεν φορτίζει από την υγρασία και μου φέρνουν λίγο ρύζι για να το βάλω μέσα αλλά και ένα γλυκό για τα γενέθλιά μου .

 

[2travelonmotorcycle]

Ξημερώνει μια όμορφη μέρα και οδηγούμε προς το όρος Bromo .

Το Όρος Μπρόμο είναι ένα από τα πιο εμβληματικά και ενεργά ηφαίστεια της Ινδονησίας, στην Ανατολική Ιάβα. Αποτελεί μέρος του Εθνικού Πάρκου και είναι παγκοσμίως γνωστό για το απόκοσμο τοπίο του και τις μαγευτικές ανατολές . Βρίσκεται μέσα στην τεράστια καλντέρα Tengger, περιτριγυρισμένο από την "Θάλασσα της Άμμου" (Sea of Sand).

Σε αυτή τη θάλασσα άμμου θέλαμε να φτάσουμε και να οδηγήσουμε . Είναι μία απόσταση 30 περίπου χιλιομέτρων μέσα στον κρατήρα που αποτελεί πρόκληση για τους Ινδονήσιους μοτοσικλετιστές . Μόνο μηχανές και 4Χ4 επιτρέπονται και όταν φτάσαμε καταλάβαμε τη δημοφιλία της περιοχής . Ζευγάρια , παρέες και μοναχικοί οδηγοί διασκέδαζαν σε μία προσπάθεια να σταθούν όρθιοι στη βαθειά άμμο .Για τους Ινδονήσιους μοτοσικλετιστές είναι η Μέκκα . Είναι κάτι σαν τον Μπράλο ή την Αετομηλίτσα ένα πράγμα . Τις επόμενες μέρες κάθε φορά που θα πιάναμε κουβέντα με κάποιον μοτοσικλετιστή θα του λέγαμε ότι οδηγήσαμε στο Bromo και θα μας κοίταζε με θαυμασμό …

 

[2travelonmotorcycle]

Μπορεί φυσικά σε ηφαιστειακή τέφρα να μην έχουμε οδηγήσει πολλές φορές αλλά σε άμμο έχουμε . Και αυτή δεν ήταν δύσκολη . Η βροχή των προηγούμενων ημερών έκανε την άμμο σφιχτή και την οδήγηση ευκολότερη . Νωρίς το απόγευμα είχαμε βγει στην κορυφή του ηφαιστείου .

Βγαίνοντας από την καλντέρα άρχισε να βρέχει ξανά . Σιγά σιγά , με τα αδιάβροχα μας πάντα , συνεχίσαμε μέχρι την πρώτη πόλη με ξενοδοχείο . Ο δρόμος ήταν κακός και στο δρόμο πετάγονταν μαϊμούδες και τεράστιες σαύρες . Λίγο πριν σκοτεινιάσει φτάνουμε σε ένα όμορφο δωμάτιο που κόστιζε λιγότερο από 10 ευρώ .

 

[2travelonmotorcycle]

Συνεχίζουμε το ταξίδι προς τα βόρεια σε μία από τις πιο γραφικές διαδρομές στην Ινδονησία .

Το μεσημέρι τρώμε νουντλς σε καντίνες στο δρόμο και πληρώνουμε 20 λεπτά του ευρώ .

Αγοράζουμε περίεργα και νόστιμα φρούτα που αποτελούν το βασικό μας σνακ όλη την ημέρα .

Βγαίνουμε για πρώτη φορά σε κεντρικό δρόμο και βρίσκουμε διόδια . Στις περισσότερες ασιατικές χώρες τα μηχανάκια δεν πληρώνουν διόδια . Εδώ έδιναν κάπου 5 λεπτά αλλά εμάς μας είδαν τουρίστες και μας άφησαν .

Στους γεμάτους κίνηση δρόμους μας βοηθάνε να περάσουμε οι ανεπίσημοι τροχονόμοι … Βρίσκονται παντού , σε όλο το νησί ,σε όλες τις διασταυρώσεις . Με κέφι και υπομονή αναλαμβάνουν να ρυθμίσουν την κυκλοφορία με αντάλλαγμα κάποια ψιλά ή ένα τσιγάρο . Τις ημέρες που οδηγήσαμε στην Ιάβα υπήρχαν φορές που αν δεν έδιναν προτεραιότητα σε οχήματα που ήθελαν να βγουν σε κεντρικούς δρόμους ή αν δεν κρατούσαν ανοιχτές τις διασταυρώσεις θα περνούσαμε ώρες ακινητοποιημένοι .

Έχουμε συνηθίσει τη βροχή και δεν βγάζουμε πια τα αδιάβροχα . Όταν η οδήγηση γίνεται δύσκολη σταματάμε στην άκρη του δρόμου και περιμένουμε να κοπάσει .

Αργά το απόγευμα φτάνουμε στη Yogyakarta . Η Yogyakarta είναι ο λόγος που ακολουθήσαμε αυτή την διαδρομή και ένα από τα ομορφότερα και σημαντικότερα μέρη της χώρας .Εδώ θα μείνουμε δύο μέρες .

 

[2travelonmotorcycle]

Η Yogyakarta είναι η πολιτιστική καρδιά της Ιάβας στην Ινδονησία, διάσημη για τα μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO, όπως ο ινδουιστικός ναός Prambanan και ο βουδιστικός Borobudur .

Στην αρχή επισκεφτήκαμε τον Borobudur .

Ο μεγαλύτερος βουδιστικός ναός στον κόσμο είναι κάτι παραπάνω από εντυπωσιακός . Για εμάς το πιο όμορφο μέρος που βρεθήκαμε στην Ινδονησία και ένας από τους πιο ωραίους ναούς που έχουμε δει σε ταξίδι . Διαθέτοντας 1.460 ανάγλυφες παραστάσεις και 72 στούπες, αποτελεί δικαιολογημένα κορυφαίο τόπο προσκυνήματος και ( ταυτόχρονα ) τουριστικό αξιοθέατο .

Η ξενάγηση στο ναό είχε μια οργάνωση που δεν την περιμέναμε . Μαζί με το εισιτήριο μας έδωσαν νερό και ψάθινες παντόφλες για να μπορέσουμε να περπατήσουμε πάνω στις πέτρες . Ένας ξεναγός ( στην τιμή του φθηνού εισιτηρίου ) μας έδωσε πληροφορίες για τη ζωή και τη λατρεία του Βούδα και μας έδειξε πως να να προσευχόμαστε και να ζητάμε γαλήνη και συγχώρεση .

Όσο ήμασταν στο ναό είχε έναν απίστευτο ήλιο που έκαιγε . Όταν όμως ανεβήκαμε στο 450MT άρχισε πάλι να βρέχει . Αποφασίσαμε να μην γυρίσουμε πίσω και με δυνατή βροχή φτάσαμε στον Prambanan .

Ο ναός αυτός είναι το μεγαλύτερο ινδουιστικό συγκρότημα ναών στην Ινδονησία , και ένα από τα σημαντικότερα μνημεία της Νοτιοανατολικής Ασίας .Μετά από 2 ώρες απερίγραπτης βροχής σταμάτησε να βρέχει και καταφέραμε να τον θαυμάσουμε και από κοντά .

Και εδώ θα ήθελα να κάνω μια παρένθεση . Αν σας πει ο/η σύντροφός σας να πάτε κάπου με μοτοσυκλέτα την εποχή των μουσώνων μην δεχτείτε . Δεν βρέχει λίγο το απόγευμα και μετά σταματάει . Βρέχει συνέχεια και πλημμυρίζουν οι δρόμοι και δεν βλέπεις μπροστά και δεν μπορείς να βγάλεις φωτογραφίες και και και ….

 

[2travelonmotorcycle]

10 Φεβρουαρίου και συνεχίζουμε δυτικά . Δεν έχουμε κάποιο στόχο . Θέλουμε απλά να κάνουμε όσο πιο πολλά χιλιόμετρα γίνεται . Κάνουμε μικρές στάσεις μόνο για νερό και καύσιμα .

Έχουμε πιάσει παραλία . Παντού υπάρχουν χρωματιστές ψαρόβαρκες . Στο δρόμο πάγκοι πουλάνε παστά ψάρια . Η μυρωδιά σε μερικά μέρη απλά δεν αντέχεται .

Μετά από 11 ώρες και 300 χλμ. φτάνουμε στην πόλη Bandung . Ήταν η πιο δύσκολη μέρα οδηγικά . Δεν ήταν μόνο η βροχή , ήταν και η απίστευτη κίνηση . Τα εκατοντάδες μηχανάκια δυσκόλευαν οποιαδήποτε μετακίνηση .

Κάποια στιγμή ακολουθήσαμε ένα ασθενοφόρο και καταφέραμε να προχωρήσουμε λίγο . Αλλά όταν αυτό άλλαξε κατεύθυνση τα πράγματα δυσκόλεψαν πάλι .

Τα τελευταία δέκα χιλιόμετρα τα κάναμε σε δύο ώρες με βροχή .Και το χειρότερο τα πόδια μου ήταν σε τόσο κλειστή γωνία ( τα μαρσπιε του CF MOTO είναι σε πολύ ψηλή θέση ) που λίγο πριν φτάσουμε στο ξενοδοχείο ήθελα να κλάψω (ή να ουρλιάξω ) . Δράμα …

 

[2travelonmotorcycle]

Και έχουμε πάρει το δρόμο για την Τζακάρτα .

Η πόλη είναι χαοτική με απίστευτη κίνηση και αρκετά βρώμικη . Αμέτρητα μηχανάκια – ταξί μεταφέρουν κόσμο .

Τίποτα δεν θυμίζει την Μπατάβια του Καββαδία .

( Μπατάβια ήταν το παλιό όνομα της Τζακάρτα)
Μέχρι που φτάνουμε στην παλιά πόλη .Εδώ είναι σαν να έχει σταματήσει ο χρόνος και να έχεις γυρίσει στο παρελθόν . Μια τεράστια πλατεία και κτίρια διατηρημένα από την εποχή των αποικιοκρατών συνθέτουν μία όαση χαλάρωσης .Η πλατεία είχε αρκετό κόσμο και πολύ μας ζητούσαν να φωτογραφηθούν μαζί μας . Κάτι κοριτσάκια από ένα σχολείο δεν με αφήνουν ούτε να περπατήσω Το σημείο είναι τουριστικό αλλά είχε και ντόπιους επισκέπτες από άλλα μέρη της χώρας .

Τα περισσότερα κτίρια λειτουργούν σαν μουσεία ή καφέ . Εδώ είναι και το διάσημο καφέ Batavia . Σε ένα πανέμορφο κτίριο του 17ου αιώνα μπορείς να δοκιμάσεις απίστευτες σπεσιαλιτέ και γλυκά . Εδώ δοκιμάσαμε και τον καφέ Luwak τον ακριβότερο καφέ στον κόσμο που παράγεται από κόκκους που τρώει, ζυμώνει στο πεπτικό της σύστημα και αποβάλλει η μοσχογαλή . ( Αυτή ήταν η πιο ευγενική περιγραφή που μπόρεσα να κάνω για την επεξεργασία του κόκκου ) . Καλός ήταν …

 

[2travelonmotorcycle]

Συνεχίσαμε την περιήγηση στην παλιά πόλη μέσα σε δαιδαλώδη στενά σοκάκια . Κάποια στιγμή ήταν τόσο στενά που σταματήσαμε και πήγαμε να επιστρέψουμε αλλά ένας ντόπιος μας είπε ότι περνάει και να συνεχίσουμε . Δεν είχε υπολογίσει όμως τις βαλίτσες . Λίγο αργότερα βρεθήκαμε σφηνωμένοι χωρίς να μπορούμε να πάμε μπροστά ή πίσω .Τι να πω … Ευτυχώς που οι γύρω δεν ήξεραν ελληνικά .

Πάντως οι κάτοικοι μας βοήθησαν αρκετά . Βγήκαν από τα σπίτια τους και τραβούσαν τα μηχανάκια και τα έπιπλά τους για να περάσουμε .

Και έφτασε η μέρα να αφήσουμε την πρώτη μοτοσυκλέτα του ταξιδιού μας . Κάναμε 1800 χλμ σε 7 ημέρες .

Η Ινδονησία μας εντυπωσίασε για τους απίστευτα ευγενικούς ανθρώπους , τις πολύ χαμηλές τιμές και τις καθαρές τουαλέτες .

Οι καθαρότερες κοινόχρηστες που έχουμε δει σε χώρα , ακόμα και από την Ιαπωνία .

Κοιμηθήκαμε κοντά στο αεροδρόμιο όπου την επόμενη μέρα το πρωί θα παίρναμε πτήση για το νησί του Βόρνεο ,τον βασικό μας προορισμό .

 

[2travelonmotorcycle]

Το Βόρνεο το κυνηγούσα τρία χρόνια τώρα . Έστελνα mail, ρωτούσα σε σελίδες στο facebook αλλά άκρη δεν είχα βγάλει . Μηχανάκι διαθέσιμο γιοκ. Φέτος σταθήκαμε πιο τυχεροί . Στην αναζήτηση βρήκαμε το Ride Borneo μια εταιρία με λίγα CF MOTO που τα νοίκιαζε . Η κράτηση ήταν πολύ απλή . Έστειλα ένα μήνυμα στο Whats up , o AHMAD μου απάντησε αμέσως και τέλος . Λίγες μέρες πριν πάμε επιβεβαιώσαμε τις ημερομηνίες ( άλλωστε ήμασταν οι μόνοι πελάτες ) και μας έστειλε προτάσεις και διαδρομές .

Από την Τζακάρτα φτάσαμε στο Borneo μετά από 2 ώρες πτήση με Air Asia , μια low budget αεροπορική που ενώνει πολλές χώρες και πόλεις της νότιας και νοτιοανατολικής Ασίας . Το ταξίδι μας στοίχησε κάπου 50 ευρώ .

Από το αεροπλάνο βλέπουμε ένα νησί καταπράσινο , μια ζούγκλα με ελάχιστες πόλεις . Και αυτό είναι το Βόρνεο . Ένας επίγειος παράδεισος . ( αν σου αρέσει η ζούγκλα φυσικά )

Το Βόρνεο το μοιράζονται τρεις χώρες . Η Μαλαισία , η Ινδονησία και το Μπρούνει .

Φτάσαμε στο Κότα Κιναμπούλου τη μεγαλύτερη πόλη στο Μαλαισιανό κομμάτι του νησιού . Εδώ υπάρχουν μεγάλα κτήρια και ξενοδοχεία ( μέχρι και Χίλτον ) γεγονός που μας ξενίζει και μας χαλάει ταυτόχρονα .

Η Μαλαισία είναι η 100η χώρα που ταξιδεύουμε και θέλουμε να το γιορτάσουμε .

Βγαίνουμε βόλτα στην Κινέζικη συνοικία . Το Βόρνεο έχει πολλούς Κινέζους οι οποίοι ελέγχουν το εμπόριο . Παντού τεράστια ενυδρεία με ψάρια και περίεργα θαλασσινά .

Φτάνουμε στο λιμάνι στην Filippino Fish market . Ψαροκάικα κατεβάζουν τελάρα με φρέσκα ψάρια και θαλασσινά , το μέρος μυρίζει άσχημα .

Καθόμαστε για φαγητό . Είναι Τσικνοπέμπτη και οι δικοί μας μας στέλνουν φωτογραφίες με κοψίδια . Τους στέλνουμε πίσω φωτογραφίες με αστακούς . Όταν ο αστακός κάνει 20 ευρώ είναι πιο νόστιμος .

Ή μήπως όχι ; Ο Κώστας πάντως θα προτιμούσε τα παϊδάκια .

Βάρκες μεταφέρουν κόσμο από τη μια μεριά του νησιού στην άλλη .

Περπατάμε στην αγορά . Παντού στον αέρα η απίστευτα άσχημη μυρωδιά των ντούριαν . Ο κόσμος εδώ τρελαίνεται για αυτά . Κάνουν ουρές στους πάγκους για να τα φάνε . Όμως αυτά τα φρούτα μυρίζουν τόσο χάλια που απαγορεύονται σε ξενοδοχεία ή μέσα μεταφοράς .
Φοράμε γάντια και τα δοκιμάζουμε . Δεν ενθουσιαστήκαμε .

 

[2travelonmotorcycle]

Το πρωί παραλαμβάνουμε τη μοτοσυκλέτα μας , ξανά ένα CFMOTO 450MT.

Φορτώνουμε και ξεκινάμε . Όμως η ανάρτηση είναι αρκετά μαλακή και με το φορτίο όταν βάζουμε το σταντ το μηχανάκι γέρνει επικίνδυνα . Πάμε σε ένα συνεργείο CF MOTO ( υπάρχουν 3 στο Βόρνεο )και ζητάμε ένα κλειδί να σφίξουμε την ανάρτηση . Μας βοηθάνε και δεν δέχονται χρήματα .

Κάνουμε μια απίστευτη διαδρομή με αρκετή βροχή όμως και φτάνουμε στην είσοδο του Kota Kinabulu national park . Σε αυτό το γεωπάρκο της UNESCO ζουν αρκετές φυλές με παραδοσιακό ακόμα τρόπο .

Μετά από μία δύσκολη χωμάτινη διαδρομή και αρκετή λάσπη επισκεφτήκαμε ένα longhouse . Τα longhouses στο Βόρνεο αποτελούν παραδοσιακές, κοινοτικές κατοικίες των αυτοχθόνων πληθυσμών, κυρίως των φυλών Dayak και των Rungus στο Sabah. Πρόκειται για εντυπωσιακές κατασκευές που στεγάζουν ολόκληρα χωριά κάτω από μια στέγη, λειτουργώντας ως κέντρα κοινωνικής, πολιτιστικής και οικονομικής ζωής . Κατασκευάζονται παραδοσιακά πάνω σε ξύλινους πασσάλους για προστασία από πλημμύρες και άγρια ζώα. Εδώ μπορείς να διανυκτερεύσεις και να περάσεις μια μέρα με τους ντόπιους . Δυστυχώς όταν πήγαμε είχαν κιόλας επισκέπτες και δεν μπορέσαμε να μείνουμε .

Συνεχίσαμε σε μία απίστευτα όμορφη διαδρομή και φτάσαμε στο tip of Borneo το βορειότερο και ένα από τα πιο εντυπωσιακά σημεία του νησιού .

Εδώ ενώνεται η θάλασσα της νότιας Κίνας με την Sulu sea ( την θάλασσα των Φιλιππινών ) .

Η διαδρομή που κάνουμε φεύγοντας θεωρείται ,όχι άδικα , από της ομορφότερες του νησιού .

Κοιμόμαστε σε ένα χόστελ και τρώμε το παραδοσιακό φαγητό νουντλ με θαλασσινά και αυγό . Αυτό θα είναι το γεύμα μας σχεδόν καθημερινά .

Μας κάνει εντύπωση ότι όλες οι ταμπέλες είναι γραμμένες στα Μαλαισιανά , στα Κινέζικα και στα Κορεάτικα .

Για τους Κορεάτες το Βόρνεο είναι ένας κοντινός , οικονομικός προορισμός όπου έρχονται για να παίξουν γκολφ.

 

[Ziggy]

Ειρήνη χρόνια πολλά για την ονομαστική σου εορτή.
Για πάντα τέτοια ταξίδια.

 

[2travelonmotorcycle]

Ειρήνη χρόνια πολλά για την ονομαστική σου εορτή.
Για πάντα τέτοια ταξίδια.

Σε ευχαριστώ πολύ Αλέξανδρε . Να είσαι καλά .

 

[manosxlv]

Tαξιδαρα ....
Μπράβο παιδιά συνεχίστε οσο μπορείτε, ταξιδεύουμε και εμείς μαζί σας

 

[2travelonmotorcycle]

Tαξιδαρα ....
Μπράβο παιδιά συνεχίστε οσο μπορείτε, ταξιδεύουμε και εμείς μαζί σας

Ευχαριστούμε Μάνο . Ελπίζω να ευχαριστηθείς αυτό το ταξιδιωτικό γιατί αν και κανονίστηκε βιαστικά έχει αρκετά ενδιαφέροντα σημεία .

 

[2travelonmotorcycle]

Την επόμενη μέρα ξεκινάμε για εξερεύνηση μέσα στο Kinabulu park .

Στο Μαλαισιανό Βόρνεο έχει ανοιχτεί μόνο ένας δρόμος που σχεδόν το κυκλώνει . Το υπόλοιπο κομμάτι είναι ζούγκλα και υπάρχει πρόσβαση μόνο με βάρκες ή με μονοπάτια .

Περνώντας από μικρά χωριά χτισμένα δεξιά και αριστερά του δρόμου κάνουμε μία στάση για μπάνιο στις θερμές πηγές του Ranau .Οι πηγές είναι άλλο ένα μνημείο φύσης της Unesco . Με αντίτιμο 2 ευρώ μπαίνουμε μέσα σε μία από τις πριβε μπανιέρες . Το εισιτήριο διαρκεί τρεις ώρες και μπορείς να χαλαρώσεις μέσα σε ένα περιβάλλον με απίστευτη βλάστηση . Αλλά δεν συγκρίνεται με τα Πόζαρ ( όταν δεν έχουν κόσμο) .

Βγαίνουμε για «κυνήγι» της ραφλέσια . Η Ραφλέσια είναι ένα από τα πιο παράξενα και εντυπωσιακά φυτά στον κόσμο, γνωστό κυρίως για το γεγονός ότι παράγει το μεγαλύτερο λουλούδι στον πλανήτη. Είναι επίσης διάσημη και για την ανυπόφορη μυρωδιά της, που μοιάζει με σάπια σάρκα. Αυτή η οσμή δεν είναι τυχαία, καθώς χρησιμεύει για την προσέλκυση μυγών και άλλων εντόμων που βοηθούν στην επικονίαση. Το λουλούδι αυτό είναι τόσο σπάνιο και παραμένει ανθισμένο για τόσες λίγες μέρες που έχει γίνει αξιοθέατο . Μάλιστα όταν φυτρώσει στον κήπο κάποιου χωρικού βάζουν μία σημαία και μπορείς να πας και να το δεις από κοντά με αντίτιμο σχεδόν 10 $ !!! .Σιγά μην δώσω 10 $ για να δω ένα λουλούδι μου λέει ο Κώστας που δεν κατεβαίνει από τη μηχανή . Εγώ πάντως τα έδωσα και δεν μετάνιωσα .