Χειμωνιάτικη βόλτα στην Αρκαδία

Desmorider

Μέλος
Όνομα
Δημήτρης
Μοτό
Multistrada 1000 DS 2006
Πλησιάζουν τα Χριστούγεννα και ξεκινάω άδεια ,υπολογίζω τις μέρες και κοιτάω τον καιρό , μετά από τις βροχερές μέρες του πρώτου δεκαπενθήμερου έχει ένα μικρό παράθυρο ηλιοφάνειας και ως δια μαγείας είναι η πρώτη μέρα της άδειας. Που εχω καιρό να πάω ? Ανω Δολιανά ,πρέπει να έχουν περάσει 18-20 χρόνια που πήγα, αυτό είναι ,αποφασίστηκε. Μετά το απαραίτητο καφεδάκι τσεκάρω πιέσεις, δένω το κάλυμμα προβιάς που έφτιαξα -το είχα αχτι χρόνια ,πλέον δεν πάω ταξίδι χωρίς αυτό, η άνεση εχει πάει σε άλλο επίπεδο- βενζίνη και παίρνω το δρόμο. Εχει κρύο κάτω απο 10 αλλά εχω ντυθεί καλά και δεν με προβληματίζει. Πρώτη στάση στο Άργος για καφέ στη λιακάδα και πρόωρο ανεφοδιασμό γιατί προς τα κεί που πάω ίσως να μην βρω βενζινάδικα. Παίρνω το δρόμο προς Δολιανά ,στριφογυρίζει ανηφορίζοντας
,το τοπίο αλλάζει




Θυμάμαι τα Δολιανά ως ένα πολύ περιποιημένο χωριό με τους κεντρικούς δρόμους φτιαγμένους με σταμπωτά αλλά ο χρόνος πέρασε και από δω , τα σταμπωτά δείχνουν ότι έχουν υποφέρει από τους χειμώνες που περάσαν και η φθορά είναι παρούσα .Δεν εχει και πολλή κίνηση ,είναι Παρασκευή και ίσως μου κάνει πιο έντονη εντύπωση. Το καφέ της κυρά Βούλης είναι ανοιχτό αλλά άδειο. Ήρθε η ώρα για λίγες θερμίδες καθώς το κρύο εδώ πάνω είναι πιο αισθητό .
Η ιδιοκτήτρια ,πρόσχαρη και ομιλιτικότατη μαζί με την καστανόπιτα κερνάει και ένα λικέρ αρμπαρόριζας.




Ευτυχώς πριν το ζητήσω ρίχνει και μερικά ξύλα στη σόμπα και μου λέει την ιστορία των παιδιών της που σπουδάζουν






Η Ντόλλυ με περιμένει ατενίζοντας το υπέροχο χειμερινό τοπίο.




Αφού έστρωσα απο θερμίδες αποφασίζω να συνεχίσω προς Βυτίνα ,ενώ εχω γυρίσει εκείνα τα μέρη αυτό τον δρόμο μέσω Αλωνίσταινας δεν τον θυμάμαι.
Εκει μετά την Αλωνίσταινα εχει χιονάκι στις παρυφές και το μόνο που ακούγεται είναι το μοτέρ του Multistrada στο φυσικό του περιβάλλον. Η θερμοκρασία πρέπει να είναι κοντά στο μηδέν ,είμαι και στο ψηλότερο σημείο της διαδρομής .Τα εσωτερικά γάντια και οι διπλές κάλτσες με βγάζουν ασπροπρόσωπο. Κατηφορίζω πια προς τη διασταύρωση και περνάω απέναντι προς Βυτίνα .Λίγο πάνω κάτω να δω που θα κάτσω και τελικά επιλέγω ένα ταβερνάκι όπου ανεφοδιάζομαι.




Δεν θέλω να ακολουθήσω την κλασική διαδρομή και έτσι στο Λεβίδι στρίβω αριστερά να πάω από Σκοτεινή που μου αρέσει. Όποτε και να περάσεις από αυτόν το δρόμο είναι ζήτημα αν θα συναντήσεις δύο αυτοκίνητα ,μεγαλειώδης απολαυστική ερημιά, κόβω προς Αρχαία Νεμέα και μετά Κλεωνές και βγαίνω στον Αγ. Βασίλειο. Μετά ο δρόμος είναι τυφλοσούρτης .Μετά από 500 +χλμ επιστρέφω στην οικογένεια με εκείνο το πλατύ χαμόγελο που μας προσφέρει ο χρόνος που αφιερώνουμε στον εαυτό μας πάνω σε μια μοτοσυκλέτα διασχίζοντας δρόμους μαγικούς , δεν είμαι πια σίγουρος αν το κάνω για τους δρόμους η αν είναι ένα ταξίδι στο χρόνο , ότι κι αν είναι, το ταξίδι είναι Ζωή.
 

πυξιδας990

Μέλος
Περιοχή
Λεωνιδιο Τσακωνιας
Όνομα
μανωλης
Μοτό
aprilia DORSODURO RED
Βόλτα με την κουκουνάρα,που είναι τέλειο μηχανάκι για όπου κινηθηκες,και εις άλλα με υγειαν
 

Aldebaran

Daggers in Brothel
Όνομα
Γιάννης
Μοτό
Kολλητός Του Μηχανικού.
Αυτές οι παγωμενες ενέσεις χειμωνιάτικης βόλτας πολύ μου έχουν λείψει. Να είσαι καλά να τριγυρνάς.
Περιγραφή to the point!
 
Top Bottom