Το ημερολόγιο βρίσκεται στον Σεπτέμβριο του 2025.
Την περασμένη Παρασκευή στις 12 του ίδιου μήνα πέρασα μια βόλτα από την γενική αντιπροσωπεία στην Ελλάδα. Έπρεπε να επαληθεύσω οπτικά και πρακτικά με τα μάτια μου την πληροφορία, ότι δηλαδή υπάρχει διαθέσιμο το Honda GB350S για test ride.
Το GB350S ήταν μια μοτοσυκλέτα που περίμενα πως και πως -για το σκοπό αυτό- από τον περασμένο Φεβρουάριο 2025 όπου την είδα για πρώτη φορά ζωντανά μπροστά μου στην Honda Καρακώστας στο Γαλάτσι. Φυσικά εκείνη την περίοδο δεν υπήρχε διαθέσιμη μοτοσυκλέτα για test ride.
Φθάνω στην έκθεση του Σαρακάκη και την βλέπω εκεί μπροστά μου, ακριβώς πίσω από την κεντρική είσοδο στο χώρο της υποδοχής!
Μετά από συνεννόηση με τη γραμματεία και τον πωλητή συμπλήρωσα τη σχετική φόρμα. Έβγαλαν την GB350S έξω από την έκθεση και ήμουν έτοιμος για να ξεκινήσω τη κλασική βόλτα που κάνω όταν παίρνω μοτοσυκλέτα από την κεντρική έκθεση του Σαρακάκη στην Αθήνα. Η βόλτα αυτή ξεκινάει περιλαμβάνει στη διαδρομή της την Ομόνοια μέσω Αχιλλέως και Πειραιώς, από εκεί κατέβασμα από την Αγ. Κωνσταντίνου και μετά μέσω της παλαιάς ΕΟ την διαδρομή από το Χαϊδάρι μέχρι το κέντρο της πόλης του Ασπρόπυργου. Αυτή η βόλτα μου αρέσει γιατί μπορείς μέσα σε 30-40 λεπτά να αντιμετωπίσεις σχεδόν όλες τις αστικές συνθήκες με λίγο από ανοιχτό δρόμο.
Από τα πρώτα μέτρα μου έκαναν εντύπωση 4 σκληρά πράγματα:
Το σκληρό κιβώτιο ταχυτήτων μαλάκωσε σημαντικά από τη στιγμή που τα λάδια ζεστάθηκαν στο μοτέρ, πράγμα που συνειδητοποίησα αρκετά αργότερα ή... δεν ήταν τόσο σκληρό από την αρχή και χρειαζόταν να το συνηθίσω. Πιστεύω πάντως πως μαλάκωσε στη πορεία της βόλτας.
Η αίσθηση ότι η πίσω ανάρτηση είναι σκληρή και αφού έκανα στάση στον Ασπρόπυργο, με έβαλε στη διαδικασία να την επεξεργαστώ οπτικά και να παρατηρήσω πως η προφόρτιση της ήταν σεταρισμένη στο τέρμα μαλακό, ενώ είχε συνολικά ένα εύρος 4-5 διαθέσιμων θέσεων να την πας προς το σκληρότερο. Δεν ξέρω αν πραγματικά έτσι έρχεται από το εργοστάσιο ή κάποιος άλλος πριν από εμένα -ενδεχομένως και τεχνικός της κεντρικής αντιπροσωπείας- μπήκε στη διαδικασία να την μαλακώσει.
Θα πρότεινα σε όποιον αναζητήσει περισσότερη άνεση -δεν είμαι εγώ αυτός- και θέλει την GB350S μόνο για commuting να ασχοληθεί μαζί της, αν και σαν πρώτο συμπέρασμα θα υπέθετα ότι ίσως να χρειαστεί να γίνει μια αλλαγή στο πίσω σετ των αναρτήσεων.
Η σκληρή αίσθηση της σέλας δε μου προκάλεσε αρνητικά συναισθήματα με την επισήμανση πως δεν είμαι η χαρακτηριστική περίπτωση δικυκλιστή που αντιλαμβάνεται και πολλά πράγματα σε αυτόν τον τομέα καθώς ανήκω στην κατηγορία των σιδερόκωλων αναβατών. Καλό θα είναι για όποιον ενδιαφερθεί σοβαρά για την απόκτηση της, σε ότι αφορά την σέλα να σχηματίσει προσωπική άποψη.
Με ύψος 1.80 εργονομικά μου ήρθε γάντι η μοτοσυκλέτα και στα χέρια και στα πόδια και ως φυσική στάση, όμως έχει σημασία να συνυπολογιστεί πως με το R1250R είμαι σε λίγο πιο επιθετική γωνία οδήγησης και αυτό μπορεί να διασκεδάζει λίγο τις εντυπώσεις. Πάντως "κούμπωσα" υπέροχα.
Η συνολική αίσθηση είναι αυτή μιας πολύ ελαφριάς μοτοσυκλέτας, εύκολη στους χειρισμούς με καλή ισορροπία στις χαμηλές ταχύτητες και με αρκετή ευελιξία στη διαχείριση του μποτιλιαρίσματος και με εξαιρετικές δυνατότητες ζιγκ-ζαγκ ανάμεσα στα ακινητοποιημένα αυτοκίνητα.
Θα γράψω αργότερα παρακάτω περισσότερα πράγματα για το μοτέρ, όμως για να μην σας αφήσω χωρίς τη βασική πληροφορία που πιθανά να περιμένετε οι περισσότεροι αλλά και για να πάρετε μια ιδέα θα σας μεταφέρω την εντύπωση που αποκόμισα και αφορά την αίσθηση σε μια πιθανή ταξιδιωτική χρήση οποιουδήποτε εύρους. Στη κατηφόρα από το Χαϊδάρι προς το Cafe Σταθμός 14 το κοντέρ έδειξε 138 χλμ/ώρα εξαντλώντας δύναμη και γρανάζωμα. Σημειώνω πως το κιβώτιο είναι 5 ταχυτήτων. Στην επιστροφή και στον ανήφορο από το ύψος του Σταθμού 14 προς το Δάσος Χαϊδαρίου με 4η μέσα το κοντέρ τερμάτισε στα 122 χλμ/ώρα, βάζω 5η πέφτω αρχικά στα 118 χλμ/ώρα και με πολύ υπομονή λίγο πριν το τέλος του ανήφορου το όργανο έδειχνε 125 χλμ/ώρα. Δεύτερη σημείωση: είμαι 90 κιλά. Θεωρώ την επίδοση στον ανήφορο αρκετά καλή, περίμενα πως με 5η ταχύτητα θα κρεμούσε αλλά όχι, τα πήγε μια χαρά.
Συνεχίζεται....
Την περασμένη Παρασκευή στις 12 του ίδιου μήνα πέρασα μια βόλτα από την γενική αντιπροσωπεία στην Ελλάδα. Έπρεπε να επαληθεύσω οπτικά και πρακτικά με τα μάτια μου την πληροφορία, ότι δηλαδή υπάρχει διαθέσιμο το Honda GB350S για test ride.
Το GB350S ήταν μια μοτοσυκλέτα που περίμενα πως και πως -για το σκοπό αυτό- από τον περασμένο Φεβρουάριο 2025 όπου την είδα για πρώτη φορά ζωντανά μπροστά μου στην Honda Καρακώστας στο Γαλάτσι. Φυσικά εκείνη την περίοδο δεν υπήρχε διαθέσιμη μοτοσυκλέτα για test ride.
Φθάνω στην έκθεση του Σαρακάκη και την βλέπω εκεί μπροστά μου, ακριβώς πίσω από την κεντρική είσοδο στο χώρο της υποδοχής!
Μετά από συνεννόηση με τη γραμματεία και τον πωλητή συμπλήρωσα τη σχετική φόρμα. Έβγαλαν την GB350S έξω από την έκθεση και ήμουν έτοιμος για να ξεκινήσω τη κλασική βόλτα που κάνω όταν παίρνω μοτοσυκλέτα από την κεντρική έκθεση του Σαρακάκη στην Αθήνα. Η βόλτα αυτή ξεκινάει περιλαμβάνει στη διαδρομή της την Ομόνοια μέσω Αχιλλέως και Πειραιώς, από εκεί κατέβασμα από την Αγ. Κωνσταντίνου και μετά μέσω της παλαιάς ΕΟ την διαδρομή από το Χαϊδάρι μέχρι το κέντρο της πόλης του Ασπρόπυργου. Αυτή η βόλτα μου αρέσει γιατί μπορείς μέσα σε 30-40 λεπτά να αντιμετωπίσεις σχεδόν όλες τις αστικές συνθήκες με λίγο από ανοιχτό δρόμο.
Από τα πρώτα μέτρα μου έκαναν εντύπωση 4 σκληρά πράγματα:
- Το σκληρό αλλά -ευτυχώς- σαφές κιβώτιο.
- Η πολύ σκληρή πίσω ανάρτηση η οποία στις ανωμαλίες του δρόμου αναπηδούσε αρκετά αλλά υποσχόταν ότι θα κρατάει καλά στα στροφιλίκια των επαρχιακών δρόμων.
- Η σκληρή αίσθηση που μεταφέρει στα οπίσθια η σέλα παρά το γεγονός ότι έχει ένα σχετικό πάχος και μπόλικο φάρδος.
- Η αρκετά σκληρή αίσθηση του διακόπτη για το σινιάλο του προβολέα.
Το σκληρό κιβώτιο ταχυτήτων μαλάκωσε σημαντικά από τη στιγμή που τα λάδια ζεστάθηκαν στο μοτέρ, πράγμα που συνειδητοποίησα αρκετά αργότερα ή... δεν ήταν τόσο σκληρό από την αρχή και χρειαζόταν να το συνηθίσω. Πιστεύω πάντως πως μαλάκωσε στη πορεία της βόλτας.
Η αίσθηση ότι η πίσω ανάρτηση είναι σκληρή και αφού έκανα στάση στον Ασπρόπυργο, με έβαλε στη διαδικασία να την επεξεργαστώ οπτικά και να παρατηρήσω πως η προφόρτιση της ήταν σεταρισμένη στο τέρμα μαλακό, ενώ είχε συνολικά ένα εύρος 4-5 διαθέσιμων θέσεων να την πας προς το σκληρότερο. Δεν ξέρω αν πραγματικά έτσι έρχεται από το εργοστάσιο ή κάποιος άλλος πριν από εμένα -ενδεχομένως και τεχνικός της κεντρικής αντιπροσωπείας- μπήκε στη διαδικασία να την μαλακώσει.
Θα πρότεινα σε όποιον αναζητήσει περισσότερη άνεση -δεν είμαι εγώ αυτός- και θέλει την GB350S μόνο για commuting να ασχοληθεί μαζί της, αν και σαν πρώτο συμπέρασμα θα υπέθετα ότι ίσως να χρειαστεί να γίνει μια αλλαγή στο πίσω σετ των αναρτήσεων.
Η σκληρή αίσθηση της σέλας δε μου προκάλεσε αρνητικά συναισθήματα με την επισήμανση πως δεν είμαι η χαρακτηριστική περίπτωση δικυκλιστή που αντιλαμβάνεται και πολλά πράγματα σε αυτόν τον τομέα καθώς ανήκω στην κατηγορία των σιδερόκωλων αναβατών. Καλό θα είναι για όποιον ενδιαφερθεί σοβαρά για την απόκτηση της, σε ότι αφορά την σέλα να σχηματίσει προσωπική άποψη.
Με ύψος 1.80 εργονομικά μου ήρθε γάντι η μοτοσυκλέτα και στα χέρια και στα πόδια και ως φυσική στάση, όμως έχει σημασία να συνυπολογιστεί πως με το R1250R είμαι σε λίγο πιο επιθετική γωνία οδήγησης και αυτό μπορεί να διασκεδάζει λίγο τις εντυπώσεις. Πάντως "κούμπωσα" υπέροχα.
Η συνολική αίσθηση είναι αυτή μιας πολύ ελαφριάς μοτοσυκλέτας, εύκολη στους χειρισμούς με καλή ισορροπία στις χαμηλές ταχύτητες και με αρκετή ευελιξία στη διαχείριση του μποτιλιαρίσματος και με εξαιρετικές δυνατότητες ζιγκ-ζαγκ ανάμεσα στα ακινητοποιημένα αυτοκίνητα.
Θα γράψω αργότερα παρακάτω περισσότερα πράγματα για το μοτέρ, όμως για να μην σας αφήσω χωρίς τη βασική πληροφορία που πιθανά να περιμένετε οι περισσότεροι αλλά και για να πάρετε μια ιδέα θα σας μεταφέρω την εντύπωση που αποκόμισα και αφορά την αίσθηση σε μια πιθανή ταξιδιωτική χρήση οποιουδήποτε εύρους. Στη κατηφόρα από το Χαϊδάρι προς το Cafe Σταθμός 14 το κοντέρ έδειξε 138 χλμ/ώρα εξαντλώντας δύναμη και γρανάζωμα. Σημειώνω πως το κιβώτιο είναι 5 ταχυτήτων. Στην επιστροφή και στον ανήφορο από το ύψος του Σταθμού 14 προς το Δάσος Χαϊδαρίου με 4η μέσα το κοντέρ τερμάτισε στα 122 χλμ/ώρα, βάζω 5η πέφτω αρχικά στα 118 χλμ/ώρα και με πολύ υπομονή λίγο πριν το τέλος του ανήφορου το όργανο έδειχνε 125 χλμ/ώρα. Δεύτερη σημείωση: είμαι 90 κιλά. Θεωρώ την επίδοση στον ανήφορο αρκετά καλή, περίμενα πως με 5η ταχύτητα θα κρεμούσε αλλά όχι, τα πήγε μια χαρά.
Συνεχίζεται....
Τελευταία επεξεργασία:
